Zajrzyj pod wyspy. Odkryj historyczne trzęsienia i płyty zanurzające się w głębi Ziemi.
Przeciągnij, by obrócić · przybliż gestem lub kółkiem · wybierz punkt
Pokazujemy raportowane trzęsienia z naszego archiwum, które mieszczą się w tym obszarze i mają podaną głębokość. To nie jest katalog wszystkich mikrotrzęsień. Licznik pod sceną uwzględnia aktualne filtry i pozycję osi czasu; zakres można zmienić na 1, 5 lub 10 lat. Rozmiar punktu · magnituda. Skala umowna, nie zasięg ani energia. Brak magnitudy: rozmiar domyślny.
Zacznij od obrotu Japonii lub widoku z boku. Zwiększ minimalną głębokość do 300 km, aby zobaczyć głębokie trzęsienia. Przekrój usuwa część sceny od wschodu, a skala 2× lub 3× uwydatnia głębokość. Kliknij punkt, by sprawdzić datę, magnitudę i raport źródłowy.
Epicentrum to punkt na powierzchni. Hipocentrum leży w głębi Ziemi — tam rozpoczyna się trzęsienie. Obróć wyspy i odkryj wymiar, którego nie widać na płaskiej mapie.
Dlaczego w Japonii jest tyle trzęsień? ↗Każdy punkt pochodzi z katalogu raportów JMA / P2PQuake w JISHINDESU. Kolor oznacza głębokość, nie zagrożenie. Katalog obejmuje zaraportowane zdarzenia, a nie wszystkie drobne trzęsienia w Japonii. Pomijamy brakujące głębokości; położenia i głębokości mają niepewność i mogą być korygowane.
JMA / P2PQuake ↗Przezroczyste powierzchnie pochodzą z regionalnych modeli subdukcji USGS Slab2. Przybliżają geometrię zanurzających się płyt; nie są skanem wszystkich warstw pod ziemią. Luki w modelach pozostają lukami. Bliskość punktu i powierzchni nie rozstrzyga o mechanizmie trzęsienia.
USGS Slab2 · CC0 ↗Ląd jest płaskim odniesieniem geograficznym Natural Earth, bez rzeźby terenu. Lokalna projekcja przybliża odległości poziome; skala 1× zachowuje tę samą miarę kilometrów na szerokości środka mapy. Większe skale jawnie powiększają głębokość. Oś czasu odtwarza daty zdarzeń, a nie fale ani ruch płyt. Widok nie przewiduje trzęsień i nie ocenia bezpieczeństwa budynków.
Natural Earth · Public domain ↗Osiem najnowszych zdarzeń dla wybranych filtrów. Wybierz punkt lub otwórz jego raport.
Wizualizacja JISHINDESU. Historyczne raporty i modele geologiczne; nie EEW ani prognoza.
Japonia leży przy styku czterech płyt tektonicznych. Wybierz płytę, poznaj jej sąsiadów, a potem obróć przekrój i zobacz, czym jest subdukcja.
Kolory oznaczają płyty, przerywane linie — umowne granice. Strzałki pokazują ogólny ruch płyt oceanicznych ku Japonii, nie prędkość. Kształty i położenie granic są uproszczone; to diagram sąsiedztwa, nie mapa geologiczna.
Płyta pacyficzna dociera do Japonii ze wschodu–południowego wschodu. Zanurza się pod płytę lądową na północnym wschodzie, a dalej na południe pod płytę filipińską.
Używamy tradycyjnego podziału na cztery płyty. Bardziej szczegółowe modele wyróżniają tu m.in. płytę amurską i ochocką — dlatego nazwy w różnych atlasach mogą się różnić.
Przeciągnij, aby obrócić · powiększ kółkiem lub gestem · klawiatura: strzałki, + / −
Bryły pokazują zasadę subdukcji. Grubość, nachylenie i głębokość są umowne. To dwa oddzielne przykłady, nie ciągły przekrój Japonii ani rekonstrukcja z pomiarów.
Slab2 opisuje górne powierzchnie zanurzających się fragmentów płyt. Nasz widok zawiera trzy regiony: Kuryle–Japonia i Izu–Bonin (płyta pacyficzna) oraz Riukiu–Nankai (płyta filipińska). Nie są to trzy całe płyty. Płyty lądowe nie pojawiają się w nim jako pełne bryły.